| เรื่องน่ารู้ของ AMD ร้อนแค่ไหนถึงจะร้อนเกิน? | |
|
อันที่จริงแล้วแค่ไหนถึงจะพอดีนั้นขึ้นอยู่กับเครื่องของแต่ละคนด้วย
เพราะองค์ประกอบของแต่ละเครื่องจะแตกต่างกันไป เช่น
อาจจะให้ความสำคัญในเรื่องของการระบายความร้อนต่างกัน
บริเวณที่ตั้งเครื่องก็มีส่วนว่าอยู่ในห้องแอร์หรือห้องธรรมดา
มีอากาศถ่ายเทได้ดีหรือไม่ พวกเราจะพบคำถามเหล่านี้ได้บ่อยมากตามเว็บไซต์
และคำตอบก็ไม่สามารถสรุปได้อย่างลงตัวเสียที
เพราะเหตุผลที่เราได้กล่าวไปแล้วดังข้างต้น
และคงเป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ฮีทซิงค์ติดพัดลมเป่าให้ซีพียูมีอุณหภูมิลดลงเท่ากับอุณหภูมิห้อง
ซึ่งตรงจุดนี้เราต้องยอมรับว่าเป็นขีดจำกัดในความสามารถของฮีทซิงค์
แต่หากพวกเราคนไหนสามารถลดอุณหภูมิได้ใกล้เคียงอุณหภูมิห้องก็แสดงว่าฮีทซิงค์ที่ใช้อยู่นั้นเรียกว่า
สุดยอดจริงๆ (ซึ่งคงมีแต่ฮีทซิงค์ในอุดมคติ) หรือไม่ก็คงจะวัดอุณหภูมิผิดพลาดแน่ๆ วันนี้เราจะมาดูข้อมูลที่น่าสนใจจากเว็บไซต์ของ AMD
ที่วิเคราะห์ว่า อุณหภูมิที่เกิดขึ้นของดูรอนและธันเดรอ์เบิร์ดจะแตกต่างกัน
ส่วนอุณหภูมิที่ซีพียูสามารถรับได้สูงสุดคือ 90
องศาเซลเซียสที่ความเร็วไม่เกิน 1 GHz และ 95 องศาเซลเซียสที่ความเร็วมากกว่า
1 GHz และอีกข้อมูลที่น่าสนใจก็คือค่าเซลเซียส/วัตต์ และจากความร้อนที่เกิดขึ้นนี้จะถูกนำมาคำนวณเพื่อการออกแบฮีทซิงค์เพื่อให้เกิดการระบายความร้อนได้ดีที่สุด
โดยนำเอาค่า C/W มาคูณกับวัตต์ที่ใช้ แล้วนำผลลัพธ์มาบวกกับอุณหภูมิห้อง
ข้อมูลจากเว็บไซต์ได้กล่าวว่าอุณหภูมิห้องไม่ควรสูงเกิน 45 องศาเซลเซียส
ดังนั้น เมื่อนำค่าต่างๆที่ AMD แนะนำดังข้างต้นมาคำนวณตามสูตรเราจะได้
และนั่นก็เป็นคำแนะนำจาก AMD แต่สำหรับนักโอเวอร์คล๊อกเช่นเรานั้น จากประสบการณ์บอกเราว่าอุณหภูมิซีพียูที่เหมาะสมน่าจะอยู่ที่ 40 กลางๆ และด้วยอุณหภูมิประมาณนี้จะทำให้ระบบค่อนข้างเสถียรมาก มาถึงจุดนี้สิ่งหนึ่งที่เราอยากจะย้ำอีกครั้งก็คือเราต้องยอมรับว่าอุณหภูมิสูงๆกับซีพียูของ AMD เป็นของคู่กัน
ความแตกต่างทางกายภาพของดูรอนและธันเดอร์เบิร์ด ก็คือดูรอนมีขนาดของ Die ประมาณ 97 ตร.มม. ในขณะที่ธันเดอร์เบิร์ดมีขนาดของ Die ประมาณ 133 ตร.ม. ดูแล้วมันไม่ใช่พื้นที่ทีใหญ่โตอะไรเลย จัดว่าเล็กมากด้วยซ้ำ แต่เมื่อคุณเอากำลังงาน(วัตต์) จำนวนมากไปวิ่งผ่านพื้นที่เล็กๆจุดนี้ ความท้าทายในการระบายความร้อนก็จะเริ่มขึ้น จากกราฟแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนวัตต์และปริมาณพื้นที่ของ Die ทั้งดูรอนและธนเดอร์เบิร์ดและความแตกต่างของซีพียูทั้งสองตระกูล สิ่งที่กราฟได้แสดงนั้น ชี้ให้เห็นว่าการระบายความร้อนของธันเดอร์เบิร์ดจะง่ายกว่าการระบายความความร้อนให้กับดูรอน ตัวอย่างเช่น ฮีทซิงค์ตัวหนึ่งระบายความร้อนให้กับธันเดอร์เบิร์ดที่ 80 วัตต์ แต่เมื่อเราเทียบกันที่จำนวนของวัตต์/ตร.มม.ที่เท่ากันนั้น ดูรอนกลับระบายความร้อนออกมาได้เพียง 59 วัตต์ หรือเราลองมาดูกันอีกตัวอย่างหนึ่งว่าหลอดไฟ 100 วัตต์กับหัวแร้ง 100 วัตต์ซึ่งให้กำลังงาน 100 วัตต์เท่ากัน แผ่ความร้อนออกมาพอๆกัน และเมื่อเราพิจารณาดูที่เรื่องของการระบายความร้อน หัวแร้งที่มีปลายเล็กแหลมย่อยต้องมีความร้อนมากกว่าหลอดไฟที่มีพื้นที่สัมผัสอากาศมากกว่า และเมื่อเรากลับมาดูที่ขนาดของ Die กันอีกครั้ง ที่ซึ่งความร้อนถูกกำเนิดขึ้นในพื้นที่เล็กๆ ภายใต้การใช้ฮีทซิงค์ตัวเดียวกัน ดูรอนจะร้อนกว่าธันเดอร์เบิร์ดที่ความเร็วเดียวกันและที่แรงดันไฟเท่ากัน ดังนั้นการโอเวอร์คล๊อกดูรอนจึงทำให้เกิดการระบายความร้อนที่ยากขึ้นตามาด้วย จึงถือได้ว่าการระบายความร้อนให้แก่ดูรอนเป็นเรื่องที่ท้าทายมากกว่าการระบายความร้อนให้แก่ธันเดอร์เบิร์ด และไม่ว่าฮีทซิงค์ยี่ห้อไหน รุ่นใดที่ระบายความร้อนให้แก่ดูรอนได้ดี มันก็จะสามารถระบายความร้อนให้แก่ธันเดอร์เบิร์ดได้ดีกว่าด้วยเช่นกัน | |